دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۸
مولوی
گرمای تموز از دل پردرد شماست
سرمای زمستان تبش سرد شماست
این گرمی و سردی نرسد با صدپر
بر گرد جهانیکه در او گرد شماست