دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۷
مولوی
عمریست که جان بنده بیخویشتن است
و انگشت نمای عالمی مرد و زن است
برخاستن از جان و جهان مشکل نیست
مشکل ز سر کوی تو برخاستن است