دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۵۴
مولوی
شب رو که شبت راهبر اسرار است
زیرا که نهان ز دیدهٔ اغیار است
دل عشق آلود و دیده ها خواب آلود
تا صبح جمال یار ما را کار است