دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۵۰
مولوی
سلطان ملاحت مه موزون منست
در سلسله اش این دل مجنون منست
بر خاک درش خون جگر میریزم
هرچند که خاک آن به از خون منست