دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۶
مولوی
سر سخن دوست نمیرم گفت
دریست گرانبها نمیرم سفت
ترسم که بخواب دربگویم سخنی
شبهاست که از بیم نمیرم خفت