دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۴
مولوی
زان می مستم که نقش جامش عشق است
وان اسب سواری که لجامش عشق است
عشق مه من کار عظیمی است ولیک
من بندهٔ آنم که غلامش عشق است