دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۰
مولوی
زانروز که چشم من برویت نگریست
یکدم نگذشت کز غمت خون نگریست
زهرم بادا که بی تو میگیرم جام
مرگم بادا که بی تو میباید زیست