دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳۵
مولوی
دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است
دیوانه چه داند کهره خواب کجاست
زیرا که خدا نخفت و پاکست ز خواب
مجنون خدا بدان هم از خواب جداست