دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳۲
مولوی
دور است ز تو نظر بهانه اینست
کاین دیدهٔ ما هنوز صورت بین است
اهلیت روی تو ندارد لیکن
چون برکند از تو دل که جان شیرین است