دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۱
مولوی
در عهد و وفا چنانکه دلدار منست
خون باریدن بروز و شب کار منست
او یار دگر کرده و فارغ شسته
من شسته چو ابلهان که او یار منست