دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۱
مولوی
پس بر به جهانی که چو خون در رگ ماست
خون چون خسبد خاصه که خون در رگ ماست
غم نیستکه آثار جنون در رگ ما است
زیرا که فسونگر و فسون در رگ ماست