دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۷
مولوی
بر جزوم نشان معشوق منست
هر پارهٔ من زبان معشوق منست
چون چنگ منم در بر او تکیه زده
این ناله ام از بنان معشوق منست