دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۸
مولوی
پای تو گرفته ام ندارم ز تو دست
درمان ز که جویم که دلم مهر تو خست
هی طعنه زنی که بر جگر آبت نیست
گر بر جگر نیست چه شد بر مژه هست