دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۷
مولوی
با هستی و نیستیم بیگانگی است
وز هر دو بریدیم نه مردانگی است
گر من ز عجایبی که در دل دارم
دیوانه نمی شوم ز دیوانگی است