دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۷
مولوی
با روز بجنگیم که چون روز گذشت
چون سیل به جویبار و چون باد بدشت
امشب بنشینیم چون آن مه بگرفت
تا روز همی زنیم طاس و لب طشت