دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۲
مولوی
این بانگ خوش از جانب کیوان منست
این بوی خوش از گلشن و بستان منست
آن چیز که او بر دل و بر جان منست
تا بر رود او کجا رود آن منست