دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۰
مولوی
ای دل تو و درد او که درمان اینست
غم میخور و دم مزن که فرمان اینست
گر پای بر آرزو نهادی یکچند
کشتی سگ نفس را و قربان اینست