دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۵
مولوی
ای حسرت خوبان جهان روی خوشت
وی قبلهٔ زاهدان دو ابروی خوشت
از جمله صفات خویش عریان گشتم
تا غوطه خورم برهنه در جوی خوشت