دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴
مولوی
ای جان ز دل تو بر دل من راهست
وز جستن آن در دل من آگاه است
زیرا دل من چو آب صافی خوش است
آب صافی آینه دار ماه است