دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۴
مولوی
انصاف بده که عشق نیکوکار است
زانست خلل که طبع بدکردار است
تو شهوت خویش را لقب عشق نهی
از شعوت تا عشق ره بسیار است