دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲
مولوی
اندر دل من درون و بیرون همه او است
اندر تن من جان و رگ و خون همه اوست
اینجای چگونه کفر و ایمان گنجد
بی چون باشد و جود من چون همه اوست