دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
مولوی
آنکس که ز سر عاشقی باخبر است
فاش است میان عاشقان مشتهر است
وانکس که ز ناموس نهان میدارد
پیداست که در فراق زیر و زبر است