دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
مولوی
آن پیش روی که جان او پیش صف است
داند که تو بحری و جهان همچو کفست
بی دف و نیی، رقص کند عاشق تو
امشب چه کند که هر طرف نای و دفست