دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶
مولوی
آمد بر من چو در کفم زر پنداشت
چون دید که زر نیست وفا را بگذاشت
از حلقهٔ گوش او چنین پندارم
کانجا که زر است گوش میباید داشت