دیوان شمس - رباعیات

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۵

مولوی
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست در بند توانگری و درویشی نیست
فارغ ز غم جهان و از خلق جهان با خویشتنش بدرهٔ خویشی نیست