دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۴
مولوی
شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
می پندارم کاول روز است عجب
در دیدهٔ عشق می نگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب