دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۷
مولوی
ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب
در فرقت آفتاب چون ماه مخسپ
چون دلو درین ظلمت چه ره می کرد
باشد که برآئی به سر چاه مخسب