دیوان شمس - رباعیات

این ابیات به سیرِ آگاهی و تحول درونی انسان اشاره دارد که از مرحله‌ی تقلید و ظاهربینی آغاز می‌شود و به مرحله‌ی کشف حقیقتِ خویشتن می‌رسد.

شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که انسان در حصار تنگِ خودخواهی و «منیت» گرفتار است، نمی‌تواند حقیقت وجودی خود را بشناسد. رهایی از قیدِ این «خودِ» مجازی، شرطِ رسیدن به شناختِ حقیقی و شهودِ باطنی است.