دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴
مولوی
کوتاه کند زمانه این دمدمه را
وز هم بدرد گرگ فنا این رمه را
اندر سر هر کسی غروریست ولی
سیل اجل قفا زند این همه را