دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸
مولوی
این روزه چو غربال به بیزد جان را
پیدا آرد قراضهٔ پنهان را
جانی که کند خیره مه تابان را
بی پرده شود نور دهد کیوان را