دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱
مولوی
ای در سر زلف تو پریشانیها
واندر لب لعلت شکرافشانیها
گفتی ز فراق ما پشیمان گشتی
ای جان چه پشیمان که پشیمانیها