دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶
مولوی
ای اشک روان بگو دل افزای مرا
آن باغ و بهار و آن تماشای مرا
چون یاد کنی شبی تو شبهای مرا
اندیشه مکن بی ادبیهای مرا