دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱
مولوی
افسوس که بیگاه شد و ما تنها
در دریائی کرانه اش ناپیدا
کشتی و شب و غمام و ما میرانیم
در بحر خدا به فضل و توفیق خدا