دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷
مولوی
از آتش عشق در جهان گرمیها
وز شیر جفاش در وفا نرمیها
زانماه که خورشید از او شرمنده ست
بی شرم بود مرد چه بی شرمیها