دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵
مولوی
آن وقت که بحر کل شود ذات مرا
روشن گردد جمال ذرات مرا
زان می سوزم چو شمع تا در ره عشق
یک وقت شود جمله اوقات مرا