دیوان شمس - غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۲۷
مولوی
ز کجا آمده ای می دانی
ز میان حرم سبحانی
یاد کن هیچ به یادت آید
آن مقامات خوش روحانی
پس فراموش شدستت آن ها
لاجرم خیره و سرگردانی
جان فروشی به یکی مشتی خاک
این چه بیع است بدین ارزانی
بازده خاک و بدان قیمت خود
نی غلامی ملکی سلطانی
جهت تو ز فلک آمده اند
خوبرویان خوش پنهانی