دیوان شمس - غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۰۸
مولوی
ساقیا باده چون نار بیار
دفع غم را تو ز اسرار بیار
باده ای را که ز دل می جوشد
زود ای ساقی دلدار بیار
کافر عشق بیا باده ببین
نیست شو در می و اقرار بیار
ساقیا دست همه مستان گیر
همچنان جانب گلزار بیار
پیش این شاهد ما خوبان را
گردن بسته ز بلغار بیار
مومنان را همه عریان کردی
گروی نیز ز کفار بیار
شمس تبریز بگو دولت را
بپذیر اندک و بسیار بیار