آی واژه - مولوی - دیوان شمس

هر کجا بوی خدا می آید خلق بین بی سر و پا می آید

زانک جان ها همه تشنه ست به وی تشنه را بانگ سقا می آید

شیرخوار کرمند و نگران تا که مادر ز کجا می آید

در فراقند و همه منتظرند کز کجا وصل و لقا می آید

از مسلمان و جهود و ترسا هر سحر بانگ دعا می آید

خنک آن هوش که در گوش دلش ز آسمان بانگ صلا می آید

گوش خود را ز جفا پاک کنید زانک بانگی ز سما می آید

گوش آلوده ننوشد آن بانگ هر سزایی به سزا می آید

چشم آلوده مکن از خد و خال کان شهنشاه بقا می آید

ور شد آلوده به اشکش می شوی زانک از آن اشک دوا می آید

کاروان شکر از مصر رسید شرفه گام و درا می آید

هین خمش کز پی باقی غزل شاه گوینده ما می آید

دیوان شمس - غزلیات