دیوان شمس - غزلیات

عید به پایان رسید و همه مردم به سوی کسب و کار خود بازگشتند، اما عاشقان همچنان به دلیل نگاهِ خمارآلود و چشمانِ پُر کرشمه‌ی تو، دچارِ بی‌خودی و مستی هستند.

تو دست و پای آنان را شکستی و آنان را از توانایی‌های دنیوی خلع کردی؛ اما همین ناتوانی، سبب شد که آنان بال بگشایند و همانند جعفر طیار، به پرواز درآمده و به مقامی ملکوتی دست یابند.

کجا می‌توان کسانی که در پی پول و ثروت (دینار) هستند را با کسانی که در پی دیدارِ حضرت حق و حقیقت (دیدار) هستند، برابر دانست؟ حتی اگر فرض کنیم که سکه‌ی دنیا ارزشی پیدا کرده باشد، باز هم با مقامِ مشاهده‌ی معشوق قابل قیاس نیست.