دیوان شمس - غزلیات

آن محبوب زیبا که سال گذشته با ظاهری درخشان و لباسی سرخ ظاهر شد، امسال در لباسی تیره و رنگ و رو رفته پدیدار گشته است. مقصود آن است که حقیقت محبوب ثابت است و فقط نمود ظاهری او تغییر یافته است.

آن معشوقی که سال قبل همچون ترکان یغماگر، دل از تو ربود، همان است که امسال در سیمای یک عرب ظاهر شده است؛ یعنی محبوب در هر لباسی، همان روحِ رباینده و زیباست.

آن یار همان یار پیشین است و تغییر جامه تغییری در ذات او ایجاد نکرده است؛ او تنها لباس عوض کرده و بار دیگر در هیئتی تازه ظاهر شده است.

حقیقتِ معشوق (باده) همان است که بوده، حتی اگر ظرف وجودی (شیشه) عوض شده باشد. نگاه کن که این باده چقدر گوارا بر جانِ تشنه و خمار عاشق اثر کرده است.

شبِ جهل و غفلت به پایان رسید؛ ای همراهان و دوستان صمیمی، کجایید؟ زیرا که شعله‌ی حقیقت از دریچه‌ی اسرار الهی طلوع کرده و نمایان شده است.

آن (روحِ) رومی که نماد روشنی بود، هنگامی که دوران سیطره‌ی سیاهی (حبش) را دید، پنهان شد؛ اما امروز همان قدرت در هیئتی عظیم و سپاهی انبوه بازگشته است.

خبر دهید که شمس‌الحق تبریزی از سفر بازگشت؛ چرا که از آسمانِ پاکی و صفا، آن ماهِ درخشانِ انوار الهی طلوع کرده است.