دیوان شمس - غزلیات

ای کسی که از عمقِ جانِ من سر برآورده و پدیدار شده‌ای، بگو جایگاه تو کجاست؟ ای ماهِ درخشانِ زندگیِ من، بگو که خانه و جایگاهِ تو در کجا قرار دارد؟

ای خداوندِ توانا و چیره، که از دیدگانِ ظاهری پنهانی اما در باطنِ قلب‌ها آشکار هستی؛ ای موجودی که با وجودِ پیدابودن، همچنان پنهان مانده‌ای، بگو جایگاه تو کجاست؟

تو می‌گویی که قلبِ مشتاقان، خانه و جایگاهِ پادشاهِ هستی است؛ اما من که دلی برای خود باقی نگذاشته‌ام و آن را به تو سپرده‌ام، ای جانِ من، اکنون بگو خانه و جایگاه تو کجاست؟

همان‌طور که ماه، پرورنده و سایه‌گسترِ سایه است، اما سایه هرگز به ذاتِ ماه نمی‌رسد؛ بگو ای ماهِ وجودم، من که از حقیقتِ تو بی‌خبرم، بگو جایگاه تو کجاست؟

نشانه‌های حضورِ تو را در صدها مکان و قلبِ مختلف جست‌وجو کردم، اما به مقصد نرسیدم؛ لطفاً مرا از این جست‌وجویِ بی‌پایان رها کن و بگو که جایگاه حقیقی تو کجاست؟