دیوان شمس - غزلیات

ای برادر، بیهوده خود را به زحمت نینداز؛ این شخصِ ثروتمند بسیار سخت‌گیر و خسیس است و هنگامِ بخشش و دستگیری از دیگران، همچون آدمِ شوربخت و درمانده عمل می‌کند.

اگرچه ظاهرِ زندگیِ او مانند باغی بزرگ و باشکوه است، اما در حقیقت درختی است که هیچ ثمر و میوه‌ای ندارد؛ یعنی ثروتِ او هیچ سودی به حالِ خلق ندارد.

او چهره‌ای گشاده و خندان دارد اما کیسه‌اش را سخت بسته است؛ فریبِ ظاهرِ آراسته و ثروت و داراییِ او را نخور که این‌ها نشان‌دهنده‌ی شخصیتِ واقعیِ او نیست.

دستانِ او گویی به تخته‌ای کوبیده شده‌اند و قدرتِ بخشش ندارند؛ حال اگر او بر تختِ پادشاهی یا مقامِ بلند تکیه زده باشد، چه سود و فایده‌ای برای دیگران دارد؟

هرچند هیکل و وجودش همچون کوه، عظیم و استوار است، اما روحِ سخاوت در او مرده و فضیلتش پاره‌پاره و تباه شده است.