دیوان شمس - غزلیات

امشب کار و بار تمامی عاشقان حقیقی به رونق و ارزشمندی طلا شده است و در مقابل، جانِ بدخواهان و حسودان از دیدن این حقیقت کور و از شنیدن آن کر گشته است.

اقیانوس زیباییِ خداوند همچون موجی خروشان در حرکت و جوشش است و به برکت گام نهادنِ آن محبوب، خاکِ راه نیز برای ما همچون عطر عنبر، خوش‌بو و ارزشمند شده است.

ما همواره با او خوش و خرم هستیم، اما امشب به لطفِ خاصِ پروردگار، حال و هوای ما و او به‌گونه‌ای دگرگون شده که گویی حقیقتی تازه و متفاوت از همیشه در کار است.

ای دل، امشب را به خواب مگذران و با شتاب به سوی مقصدِ روحانی حرکت کن، زیرا آن ناظرِ پنهان که همیشه شاهدِ حالِ ماست، امشب خود بر این صحنه و منظر حاضر است.

سر بر بالین نگذار و آرام نگیر که معشوق در کنار توست. آری، سرت را بلند کن و بیدار باش که این حالِ خوشِ درونی، ناشی از حضورِ همان جانان است.

چون امشب آن دستگیرِ بی‌چارگان (محبوب) به یاری آمده است، تو نیز از این فرصت بهره ببر؛ به رقص و پایکوبی برخیز که شاخه درختِ بخت و اقبال، امشب سرسبز و باطراوت است.

خدا را گواه می‌گیرم که خوابیدن در این شب بر من روا نیست، چرا که جانِ من امشب همچون مرغی آبی در چشمه‌سار کوثرِ رحمتِ الهی غوطه‌ور است.