دیوان شمس - غزلیات

مولوی

غزل شمارهٔ ۲۸۷

مولوی
ورد البشیر مبشرا ببشاره احیی الفواد عشیه بورودها
فکان ارضا نورت بربیعها فکان شمسا اشرقت بخدودها
یا طاعنی فی صبوتی و تهتکی انظر الی نار الهوی و وقودها