دیوان شمس - غزلیات

افکار و استدلال‌های فلسفی را از سینه و قلبم پاک کردم تا بتوانم با چشمِ جان، جمال و زیباییِ بی‌نظیر و یوسف‌وارِ الهی را نظاره کنم.

باید زیبایی‌ای چنان کمیاب و شگرف وجود داشته باشد که نتوان آن را با زبان توصیف کرد، تا آدمِ برگزیده (صفی) بتواند به راستی در برابرِ آن سرِ تعظیم فرود آورد.

این چه تجلی و نوری است که حیرت‌انگیز است و هر لحظه می‌تواند حتی شمع‌های خاموش و بی‌فروغ را نیز دوباره روشن و نورانی کند؟

همان‌طور که وقتی خورشید طلوع می‌کند، تمام ذرات جهان دیده می‌شوند، برای دیدنِ اسرارِ پنهان و حقیقتِ درونی، به نوری متفاوت و برتر از نورِ خورشیدِ ظاهری نیاز است.

خداوند اصل و ریشه تمامِ هستی و دریایِ بی‌کرانِ بخشش است که با قدرتِ خود، تمامِ نیستی‌ها و امورِ باطل را محو کرده و به آغوشِ وجود می‌کشد.

هرگز تصور نکن که در تنهایی به سر می‌بری؛ چرا که حضوری پنهان همیشه در کنار توست. مراقبِ گفتارِ خود باش و لب به سخنِ ناپسند مگشا، زیرا او تمامِ اسرارِ نهانِ تو را می‌شنود.