مثنوی معنوی - دفتر سوم
بخش ۶۴ - دوم بار وهم افکندن کودکان استاد را کی او را از قرآن خواندن ما درد سر افزاید
مولوی
گفت آن زیرک که ای قوم پسند
درس خوانید و کنید آوا بلند
چون همی خواندند گفت ای کودکان
بانگ ما استاد را دارد زیان
درد سر افزاید استا را ز بانگ
ارزد این کو درد یابد بهر دانگ
گفت استا راست می گوید روید
درد سر افزون شدم بیرون شوید