مثنوی معنوی - دفتر دوم
بخش ۶۳ - از خر افکندن ابلیس معاویه را و روپوش و بهانه کردن و جواب گفتن معاویه او را
مولوی
گفت هنگام نماز آخر رسید
سوی مسجد زود می باید دوید
عجلوا الطاعات قبل الفوت گفت
مصطفی چون در معنی می بسفت
گفت نی نی این غرض نبود ترا
که بخیری ره نما باشی مرا
دزد آید از نهان در مسکنم
گویدم که پاسبانی می کنم
من کجا باور کنم آن دزد را
دزد کی داند ثواب و مزد را