قصاید و قطعات
شمارهٔ ۴۷
رودکی
دریغ! مدحت چون درو آبدار غزل
که چابکیش نیاید همی به لفظ پدید
اساس طبع ثنایست، بل قوی تر ازان
ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ