رباعیات
رباعی شماره ۴۲
رضیالدین آرتیمانی
این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
گویا که ز مرگ خویشتن بی خبرند
همچون دو سگ گرسنه از بهر شکم
از روی حسد بیکدگر مینگرند