رباعیات
شمارهٔ ۳۵ - در تغزل
رشیدالدین وطواط
در منزل غم فگنده مفرش ماییم
وز آب دو دیده دل پر آتش ماییم
عالم چو ستم کند ، ستمکش ماییم
دست خوش روزگار ناخوش ماییم